Recenzja: Silent Night, Deadly Night (aka Cicha Noc, Śmierci Noc), 1984

No i mamy święta. Czas, kiedy w wolnej chwili - zmęczeni świątecznym obżarstwem i gośćmi - siadamy przed telewizorem, by odprężyć się przy dobrym filmie. Naturalnie omijamy szerokim łukiem popularne stacje telewizyjne, by uniknąć odgrzewanych kotletów pokroju Kevina samego w domu, tudzież Kevina samego w Nowym Jorku i wybieramy coś, co chętnie zaspokoi nasze horrorowe gusta. Zastanawiamy się, jaki horror świąteczny można by sobie zaserwować na długi, zimowy wieczór. Lista - wbrew pozorom - wcale nie jest taka krótka, o czym można by się przekonać sięgając po niektóre zestawienia horrorów utrzymanych w  świątecznym klimacie (polecam choćby zestawienie, które niedawno ukazało się w serwisie Horror Reviews czy na blogu Buffy). Wśród nich znajduje się klasyk świątecznego kina grozy - slasher Charles'a Sellier'a Jr, który potrafi zachwycić nie tylko wzruszającą historią, ale również dobrze wykreowanymi postaciami, jak i krwawymi scenami mordów, które nie ścierają się z pamięci.